Kościół Zbawiciela ewangelicko – augsburski

Zbudowany w latach 1785-1788, według projektu Carla Gottharda Langhansa, twórcy berlińskiej Bramy Brandenburskiej, na miejscu pierwszego domu modlitw z 1742 roku, o konstrukcji szkieletowej. Wnętrze utrzymane w białej tonacji ze złoceniami, posiada charakterystyczne empory wsparte na murowanych filarach. W empory wkomponowano organy zbudowane w latach 1912-1913, w świdnickiej firmie Schlag und Söhne.
Wieża kościoła zwieńczona była początkowo niewielką przysadzistą kopułą, a podczas remontu w latach 1862-1864 została zastąpiona przez wyższe strzeliste zwieńczenie.
W 2000 roku podczas kolejnego remontu wieży kościoła, w metalowej kuli umieszczonej pod krzyżem wieńczącym jej szczyt, odkryto zapakowane w metalową puszkę bezcenne druki. Znaleziono monety datowane od roku 1785 do 1888, dokumenty, kilkustronicowe książeczki, rysunek przedstawiający frontową fasadę kościoła oraz inne druki.